پنج بندی که هر توافق‌نامه بنیان‌گذاران باید داشته باشد
شروع کار با دو بنیان‌گذار، یک شرکت و بدون توافق‌نامه، رایج‌ترین حالت است و اصلاح آن در آینده از همه پرهزینه‌تر است.
وقتی دو نفر با هم شرکتی راه‌اندازی می‌کنند، توافق‌نامه میان آن‌ها تشریفاتی به نظر می‌رسد. اما روزی که یکی از آن‌ها بخواهد از شرکت خارج شود، این توافق‌نامه به مهم‌ترین سند تبدیل می‌شود.\r
واگذاری تدریجی سهام\r
سهامی که به‌تدریج و در گذر زمان به دست می‌آید، نه اینکه از همان روز اول واگذار شود. اگر یکی از بنیان‌گذاران پس از شش ماه از شرکت خارج شود، فقط سهمی را که تا آن زمان به دست آورده نگه می‌دارد، نه نیمی از شرکت را.\r
شرایط خروج بنیان‌گذار\r
سهام بنیان‌گذاری که از شرکت خارج می‌شود چه سرنوشتی پیدا می‌کند و به چه قیمتی؟ تفاوت میان خروج «موجه» و «ناموجه» را همین حالا، تا وقتی هنوز با هم دوست هستید، مشخص کنید.\r
تصمیم‌هایی که به موافقت هر دوی شما نیاز دارند\r
فهرستی کوتاه از تصمیم‌هایی که هیچ‌یک از بنیان‌گذاران نمی‌تواند به‌تنهایی بگیرد: فروش شرکت، دریافت وام یا پذیرش یک بنیان‌گذار سوم.\r
بن‌بست\r
اگر درباره یکی از آن تصمیم‌ها اختلاف نظر داشته باشید، چه کسی رأی نهایی را می‌دهد؟ میانجی، مشاور یا سازوکار خریدوفروش سهام؛ هر راهکاری بهتر از بی‌راهکاری است.\r
مالکیت فکری\r
تمام چیزهایی که هر یک از بنیان‌گذاران برای شرکت ساخته‌اند، از جمله مواردی که پیش از تأسیس شرکت ساخته شده‌اند، متعلق به شرکت هستند.\r
اطلاعات عمومی است و مشاوره‌ای درباره شرکت شما محسوب نمی‌شود. هر توافق‌نامه باید متناسب با بنیان‌گذارانی باشد که آن را امضا می‌کنند.\r